Μεταξύ των εξερευνητών της σύγχρονης εποχής, ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος, που πέθανε πριν από 500 χρόνια, μνημονεύεται μαζί με τον Χριστόφορο Κολόμβο, τον Αμερίγκο Βεσπούτσι και τον Βάσκο ντα Γκάμα ως ένας από τους σημαντικότερους. Ο λόγος είναι ο ισχυρισμός ότι ήταν ο πρώτος που ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο μεταξύ 1519–1522.
Αλλά στην πραγματικότητα, ο Μαγγελάνος πέθανε ενώ βρισκόταν στις Φιλιππίνες, λόγω ένοπλης σύγκρουσης με μια τοπική φυλή στις 27 Απριλίου 1521, ακριβώς πριν από 500 χρόνια. Ως εκ τούτου, παρόλο που οδήγησε την αποστολή μέσω του μισού του ανεξερεύνητου Νέου Κόσμου και πρώτα έκανε τον περίπλου της Αμερικής, δεν μπόρεσε ποτέ να επιστρέψει στο σημείο αναχώρησής του, την Ισπανία.
Το ταξίδι ολοκλήρωσε ο καπετάν Ελκάνο. Αλλά σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, το πρώτο άτομο που ολοκλήρωσε τεχνικά έναν περίπλου του πλανήτη ήταν ένας σκλάβος Φιλιππινέζικης καταγωγής που έφυγε από την πατρίδα του με την αποστολή. Ο Ferdinand Magellan γεννήθηκε ως Fernao de Magalhaes σε μια ευγενή Πορτογαλική οικογένεια το 1480.
Όταν ήταν νέος, ήταν μέλος της βασιλικής αυλής της Λισαβόνας, αλλά σύντομα προτίμησε να αφοσιωθεί σε μακρινά και επικίνδυνα ταξίδια στην Αφρική και την Ανατολή, όπου οι Πορτογάλοι εξερευνητές αναζητούσαν ένα προϊόν που εκείνη την εποχή εγγυόταν τεράστια κέρδη: τα μπαχαρικά.
Κατηγορούμενος για παράνομο εμπόριο, ο Μαγγελάνος εγκατέλειψε την Πορτογαλία αφού διαπληκτίστηκε με τον βασιλιά Μανουήλ Α' και βρήκε καταφύγιο στην Ισπανία του Καρόλου Ε', ο οποίος ήταν επίσης ο κύριος αντίπαλος της Πορτογαλίας στις ναυτικές αποστολές. Η ιδέα της ανάληψης ενός τόσο απαιτητικού ταξιδιού προκλήθηκε από την ανάγκη να βρεθεί μια νέα διαδρομή προς την Ινδία αλλά περνώντας από τη Δύση.
Ελπιζόταν ότι θα ήταν πιο σύντομο και ασφαλές από αυτό που έκανε τον γύρο της Αφρικής, παρόμοιο με αυτό που σχεδίαζε ο Κολόμβος πριν ανακαλύψει κατά λάθος μια νέα ήπειρο. Ο Κάρολος του έδωσε την ευκαιρία να το δοκιμάσει παρέχοντάς του πέντε πλοία, τα οποία έφυγαν το 5 από την πόλη Sanlúcar de Barrameda της Ανδαλουσίας.
Αλλά η αποστολή θα αντιμετώπιζε προβλήματα από την αρχή, μεταξύ των οποίων τα κυριότερα ήταν τα πορτογαλικά πλοία, που εστάλησαν από τον Μανουήλ Α για να παρακολουθούν την ισπανική αποστολή και τυχόν διαδρομές που ανακάλυψαν. Για λίγο κατάφεραν να μείνουν πίσω από τα πλοία του Μαγγελάνου, αλλά μετά τα έχασαν από τα μάτια τους.
Το δεύτερο πρόβλημα ήταν μια μεγάλη καταιγίδα που προκάλεσε καθυστέρηση στο πρόγραμμα των ταξιδιών και κατά συνέπεια επέβαλε δελτίο στις προμήθειες τροφίμων. Και πιο πρόσφατα υπήρξε η τεταμένη σχέση μεταξύ του Μαγγελάνου και του μεγαλύτερου μέρους του πληρώματος.
Οι ναύτες στο πλοίο ήταν κυρίως Ισπανοί, πρώην κατάδικοι που αποφυλακίστηκαν και συμφώνησαν να συμμετάσχουν στην αποστολή με αντάλλαγμα χρήματα ή άτομα που είχαν δραπετεύσει λόγω χρεών. Ελάχιστοι όμως από αυτούς ήταν χαρούμενοι που τους διοικούσε ένας Πορτογάλος.
Ειδικά ο Χουάν ντε Καρταχένα, που διοικούσε ένα από τα πέντε πλοία, το «Σαν Αντόνιο», επέκρινε ανοιχτά τον Μαγγελάνο, ο οποίος αντέδρασε συλλαμβάνοντας τον και φυλακίζοντάς τον σε ένα άλλο πλοίο που ονομάζεται «Βικτώρια».
Όμως η Καρχηδόνα δεν παραδόθηκε. Τον Απρίλιο του 1520 κατάφερε να δραπετεύσει από το πλοίο «Victoria» και να επιστρέψει στο πλοίο «San Antonio», καταφέρνοντας να υποκινήσει την εξέγερση του πληρώματος κατά του Μαγγελάνου. Μαζί του συμμετείχαν οι καπετάνιοι των πλοίων «Κονσεπσιόν» και «Βικτώρια», αφήνοντας τον Μαγγελάνο στη μειοψηφία.
Οι επαναστάτες έστειλαν επιστολή στον Μαγγελάνο, που βρισκόταν στο πλοίο «Τρινιδάδ», διατάζοντας τον να παραδεχτεί την ήττα. Ο Μαγγελάνος ανταπέδωσε στέλνοντας έναν άνδρα που μαχαίρωσε τον καπετάνιο του πλοίου «Victoria», Λουίζ Μεντόζα. Μετά από αυτή την πράξη, το πιστό πλήρωμα του Μαγγελάνου πήγε στους χώρους ύπνου του πλοίου «Victoria» και εξουδετέρωσε τους επαναστάτες.
Ο καπετάνιος του «Κονσεπσιόν», Κάσπαρ ντε Κεσάντα, αποκεφαλίστηκε και το σώμα του τεμαχίστηκε για να γίνει παράδειγμα όλων όσων σκόπευαν να επαναστατήσουν. Εν τω μεταξύ, το πλοίο «Carthagena» αφέθηκε να βυθιστεί στη μέση του Ειρηνικού μαζί με έναν ιερέα, ο οποίος ήταν επίσης ένας από τους επαναστάτες.
Τον Οκτώβριο η αποστολή έχασε ένα άλλο μέρος. Όταν το πλοίο "San Antonio" αποχωριζόταν από το πλοίο "Trinidad" για να εξερευνήσει και τις δύο πλευρές ενός νησιού, τα μέλη του πληρώματος ανάγκασαν τον καπετάνιο να εγκαταλείψει και να επιστρέψει στην Ισπανία.
Τελικά, ο στόχος της παράκαμψης της αμερικανικής ηπείρου, μεταξύ της σημερινής επικράτειας της Χιλής και του αρχιπελάγους Tierra del Fuego σε αυτό που είναι ακόμα σήμερα γνωστό ως Στενό του Μαγγελάνου, επιτεύχθηκε από τα υπόλοιπα πλοία μόλις στις 28 Νοεμβρίου, μετά από πολλές προσπάθειες.
Από την άλλη, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ευνοϊκές που ο Μαγγελάνος, ο πρώτος Ευρωπαίος καπετάνιος που έφτασε εκεί, ονόμασε αυτό που νόμιζε ότι ήταν θάλασσα όπως είναι μέχρι σήμερα γνωστό «Θάλασσα του Ειρηνικού». Τον Μάρτιο έφτασαν στο νησί Γκουάμ, όπου τελικά κατάφεραν να συγκεντρώσουν τις απαραίτητες προμήθειες και στη συνέχεια ξεκίνησαν για το αρχιπέλαγος των Φιλιππίνων, όπου ο Μαγγελάνος ξεκίνησε τη διαδικασία εκχριστιανισμού των τοπικών πληθυσμών.
Ένας τοπικός ηγέτης που είχε προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό, ο Humabon, ζήτησε από τον Magellan υποστήριξη για να πολεμήσει ενάντια στον αρχηγό μιας φυλής στο νησί Mactan, Lapu–Lapu, ο οποίος είχε αρνηθεί να προσηλυτιστεί. Ο Μαγγελάνος δέχτηκε και επιτέθηκε στη φυλή Lapu-Lapu με περίπου 60 άνδρες, εναντίον περίπου 1500 ιθαγενών, πιστεύοντας στην ανωτερότητα των όπλων τους.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα, χτυπήθηκε από ένα δόρυ από μπαμπού και στη συνέχεια χτυπήθηκε από άλλους πολεμιστές που τον σκότωσαν. Το σώμα του εγκαταλείφθηκε από το υπόλοιπο πλήρωμα. Μετά το θάνατο του Μαγγελάνου, η αποστολή συνεχίστηκε, αλλά χωρίς αυτόν. Το πλοίο «Victoria» κατάφερε να επιστρέψει στην Ισπανία μόλις το 1522. / Il Post – Bota.al
Πηγή πληροφοριών @BalkanWeb: Διαβάστε περισσότερα στο: www.botasot.al
