Μια πολυεθνική δύναμη ετοιμάζεται να αναπτυχθεί στην Ουκρανία, βάσει ενός μηχανισμού παρόμοιου με το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, αλλά οι συμμετέχουσες χώρες και οι συγκεκριμένες αρμοδιότητες κάθε κράτους παραμένουν ασαφείς. Εν τω μεταξύ, αρκετές χώρες έχουν ήδη εκφράσει τις θέσεις τους. Το αρχικό σχέδιο προβλέπει την ανάπτυξη περίπου 30 στρατιωτών για την επίβλεψη στρατηγικών υποδομών. Σύμφωνα με πηγές, η ηγεσία θα ανατεθεί σε Γάλλους και Βρετανούς στρατηγούς. Η Φινλανδία, η Δανία και η Νορβηγία έχουν εκφράσει την προθυμία τους να στείλουν στρατεύματα, ενώ η Γερμανία παραμένει επιφυλακτική και η Ισπανία αναμένεται να λάβει απόφαση μετά την επίτευξη τελικής συμφωνίας.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανέφερε επίσης τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία ως χώρες που είναι πρόθυμες να συνεισφέρουν, με ρόλους που κυμαίνονται από την παροχή πληροφοριών και την υλικοτεχνική υποστήριξη έως τις στρατιωτικές συνεισφορές. Σύμφωνα με την Corriere della Sera, οι ΗΠΑ έχουν δεσμευτεί για την ασφάλεια της Ουκρανίας μέσω ενός παραρτήματος σε ένα ρωσο-αμερικανικό σχέδιο 28 σημείων, αλλά χωρίς να στείλουν στρατεύματα επί τόπου. Το Κίεβο απαίτησε η δέσμευση αυτή να εγκριθεί με ψηφοφορία στο Κογκρέσο, την οποία η Ουάσινγκτον φαίνεται να έχει αποδεχτεί, αν και ο Λευκός Οίκος σκοπεύει να διατηρήσει τους περιορισμούς που επιβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζο Μπάιντεν.
Η άμυνα της Ουκρανίας θα υποστηριχθεί από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών και μια εδαφικά διασκορπισμένη δύναμη επέμβασης. Οι ΗΠΑ θα ζητήσουν από τις βάσεις τους στην Ανατολική Ευρώπη, ειδικά στην Πολωνία, να χρησιμοποιήσουν αντιαεροπορικές δυνατότητες, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων Patriot, drones και την άμεση ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών. Σύμφωνα με τη λεγόμενη «φόρμουλα του Βερολίνου», οι εγγυήσεις ασφαλείας αποσκοπούν στην αποτροπή μιας νέας ρωσικής επιθετικότητας, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και εντός των συνόρων της Ουκρανίας. Σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον απαιτεί μεγαλύτερη και πιο συγκεκριμένη δέσμευση από την Ευρώπη, δοκιμάζοντας την πολιτική της αξιοπιστία. Ωστόσο, η Ρωσία αρνείται επί του παρόντος να αναπτύξει στρατεύματα από κράτη μέλη του ΝΑΤΟ ή τον Συνασπισμό των Προθύμων στην Ουκρανία. Ο Ζελένσκι έχει δηλώσει ότι περισσότερες από 30 χώρες είναι έτοιμες να συμβάλουν στις εγγυήσεις ασφαλείας, αλλά όχι όλες με στρατεύματα, μερικές με υλικοτεχνική υποστήριξη ή πληροφορίες.
Η Ιταλία, από την πλευρά της, δεν αποκλείει έναν ρόλο στην εκπαίδευση των ουκρανικών δυνάμεων, αλλά μόνο εκτός ουκρανικού εδάφους. Αυτό, σύμφωνα με πηγές, δεν αποτελεί την κύρια προτεραιότητα για το Κίεβο ή τις ΗΠΑ. Στόχος παραμένει η αποτροπή μιας νέας εισβολής από τη Μόσχα, μέσω πραγματικής και απτής αποτροπής, η οποία συνεπάγεται και την πιθανότητα άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι κανόνες εμπλοκής είναι ουσιώδεις. Η σχετική διακήρυξη κάνει λόγο για μια «νομικά δεσμευτική δέσμευση» για τη λήψη μέτρων σε περίπτωση μελλοντικής επίθεσης, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ένοπλης δύναμης, της βοήθειας από τις πληροφορίες, της υλικοτεχνικής υποστήριξης και της οικονομικής και διπλωματικής δράσης. Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ηγούνται αυτής της πρωτοβουλίας, ακολουθούμενες από τις χώρες της Βαλτικής και της Σκανδιναβίας. Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ επιβεβαίωσε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες για «στρατιωτική δράση» εάν η Ρωσία παραβιάσει τη συμφωνία, αλλά μόνο εάν η Ευρώπη αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο. Εν ολίγοις, το μήνυμα είναι σαφές: εάν η κατάσταση κλιμακωθεί, η Ευρώπη αναμένεται να φέρει το κύριο βάρος επί του εδάφους, ενώ οι ΗΠΑ θα παραμείνουν στην υποστήριξη. Αυτό απαιτεί μια βαθιά αλλαγή στη νοοτροπία σχετικά με την ευρωπαϊκή ασφάλεια, την πραγματική ουσία της τρέχουσας συζήτησης.
© Βαλκανίωνιστός
Πηγή πληροφοριών @BalkanWeb: Διαβάστε περισσότερα στο: ο κόσμος σήμερα www.botasot.al
