09:57 08/09/2021
Το Αφγανιστάν είναι πλέον ένα κατασταλτικό ισλαμικό εμιράτο. Ένα όνομα αρκεί για αυτό, ο διορισμένος υπουργός Εσωτερικών, Sirajudin Hakani, βρίσκεται στη λίστα τρομοκρατών των Ηνωμένων Εθνών από το 2007. Το FBI του έβαλε χρηματικό έπαθλο 10 εκατομμυρίων δολαρίων στο κεφάλι του. Ο Sirajuddin Haqqani θεωρείται κοντά στην Αλ Κάιντα και είναι υπεύθυνος για τον σχεδιασμό πολλών τρομοκρατικών επιθέσεων αυτοκτονίας στην Καμπούλ, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης στη γερμανική πρεσβεία στην Καμπούλ τον Μάιο του 2017. Τι σημαίνουν όμως αυτές οι αποφάσεις των Ταλιμπάν για την καθημερινή ζωή των ανθρώπων στην Αφγανιστάν??
Φόβος σαν το ξίφος του Δαμόκλειου
Όταν τηλεφώνησα στην Αφγανή πολιτικό, Χαμπίμπα Σαράμπι στο Κατάρ, μου είπε ότι νιώθει σαν «ξερή λεπίδα χόρτου στο νερό», αποκομμένη από το ρεύμα. Με τρεμάμενη φωνή είπε ότι φοβάται τρομερά να επιστρέψει στην πατρίδα της, γιατί είναι μια πολιτικά δραστήρια γυναίκα και ότι ανήκει στη σιιτική μειονότητα των Χαζάρα. Οι Χαζάρες συχνά εξοστρακίζονται στο σουνιτικό Αφγανιστάν. Η πρώτη κυβέρνηση των Ταλιμπάν (1996-2001) τους καταδίωξε συστηματικά. Μια μαζική δολοφονία διαπράχθηκε στο Masar i-Sharif το 1998.
Θα μετατραπεί τώρα το Αφγανιστάν σε μια χώρα όπου οι γυναίκες, οι μειονότητες και όσοι σκέφτονται διαφορετικά πρέπει να γίνουν αόρατες για να επιβιώσουν; Η αίσθηση ασφάλειας ενός ατόμου δεν εξαρτάται μόνο από το αν κάποιος διαπράττει αμέσως βία, αλλά και από τη συνειδητοποίηση ότι κάποιος μπορεί να διαπράξει βία ανά πάσα στιγμή. Χωρίς τιμωρία, γιατί έχει απόλυτη εξουσία. Ο φόβος του δαμόκλειου ξίφους πλανάται παντού.
Απολυταρχία των νικητών
Η Χαμπίμπα Σαράμπι, αυτή η «ξερή λεπίδα χόρτου στο νερό» ήταν μέρος του αφγανικού κράτους, που προέκυψε με δυτική παρέμβαση μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ήταν η πρώτη κυβερνήτης μιας επαρχίας, υπουργός γυναικών και υποψήφια για αντιπρόεδρος. Ακολούθησε εκείνες τις τέσσερις γυναίκες που μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες διαπραγματεύονταν με τους Ταλιμπάν για ειρήνη χωρίς επιτυχία στη Ντόχα. Αλλά οι Ταλιμπάν κέρδισαν την Ισλαμική Δημοκρατία του Αφγανιστάν, για την οποία πολέμησε ο Σαραμπί, και την κατάργησαν. Στο ισλαμικό τους εμιράτο, οι γυναίκες δεν κατέχουν πλέον πολιτικές θέσεις. Ακόμη και εκπρόσωποι από το προηγούμενο αφγανικό τάγμα δεν βρίσκονται στο νέο εμιράτο, παρά τους όρκους των Ταλιμπάν ότι θέλουν να δημιουργήσουν ένα «ισλαμικό σύστημα χωρίς αποκλεισμούς».
Το νέο καθεστώς των Ταλιμπάν είναι μια απολυταρχική κυβέρνηση νικητών. Όχι γυναίκες. Χωρίς μειονότητες. Χωρίς άλλους. Με αυτό, οι ισλαμιστές κάνουν το ίδιο μοιραίο λάθος με τη διεθνή κοινότητα. Ακόμη και οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αρνήθηκαν αλαζονικά το 2001 να διαπραγματευτούν με τους ηττημένους, τους ανατρεπόμενους Ταλιμπάν.
Σαν χτυπημένα σκυλιά
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν κλιμακώθηκε. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ το πήγαν στην αφγανική ύπαιθρο. Ο άμαχος πληθυσμός πλήρωσε το τίμημα. Τα διεθνή στρατεύματα αποσύρθηκαν σαν χτυπημένα σκυλιά μετά από 20 χρόνια από το πεδίο της μάχης και οι Ταλιμπάν είναι πλέον μεθυσμένοι από τη νίκη επί της υπερδύναμης. Αλλά είναι άλλο να κερδίζεις μια μάχη και άλλο να κυβερνάς μια φτωχή πολυεθνική χώρα 38 εκατομμυρίων ανθρώπων στον 21ο αιώνα. Υπάρχει ήδη ένοπλη αντίσταση. Διαμαρτυρίες γενναίων γυναικών και ανδρών. Μαχητές και διαδηλωτές κινηματογραφούνται με smartphone και στέλνουν τα βίντεο σε παγκόσμιο κοινό.
Βαθιά φτώχεια και πείνα
Η κατάσταση στο Αφγανιστάν είναι έκτακτη. Εκατομμύρια υποφέρουν από την πείνα και περιπλανώνται ως πρόσφυγες στη χώρα τους, που επίσης έχουν ξεριζωθεί από τη συνεχιζόμενη ξηρασία και τη βία. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί για καταστροφή και νέα μεγάλη μετακίνηση προσφύγων. Η διεθνής οικονομική βοήθεια, από την οποία το Αφγανιστάν εξαρτάται πλήρως μετά από τέσσερις δεκαετίες πολέμου, έχει παγώσει από τότε που ανήλθαν στην εξουσία οι Ταλιμπάν. Η οικονομία καταρρέει, η ανθρωπιστική βοήθεια είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Η κορυφαία προτεραιότητα μιας αφγανικής κυβέρνησης θα πρέπει να είναι να βοηθήσει και να προστατεύσει τον λαό της. Τι κάνουν όμως οι Ταλιμπάν; Τερματίζουν τις ειρηνικές διαδηλώσεις με βίαιη βία, απαιτούν αποφασιστικό πόλεμο στην κοιλάδα των τεύτλων, τιμωρούν τους δημοσιογράφους, απαγορεύουν τη μουσική και γράφουν σε φοιτήτριες πώς να συγκαλύψουν. Αρνούνται τις εκδικητικές δολοφονικές πράξεις που συνέβησαν με στοιχεία.
Συνταγή για την καταστροφή
Οι μαχητές ισλαμιστές δεν μπορούν να κυβερνήσουν μια χώρα για πολύ με βία, καταπίεση και απαγόρευση. Ούτε με άγνοια, φανταχτερά λόγια και ψέματα. Οι αποτυχίες των Σοβιετικών και των δυτικών δημοκρατιών στη μάχη στο Αφγανιστάν μας το δίδαξαν πρόσφατα.
Η απόπειρα δημοκρατίας στο Αφγανιστάν απέτυχε γιατί εφαρμόστηκε με μονόπλευρο, αδαή, μισόλογα και διψασμένο για εξουσία. Η νέα προσπάθεια των Ταλιμπάν να κάνουν ξανά ένα ολοκληρωτικό εμιράτο είναι μια σίγουρη συνταγή για την επιδείνωση της καταστροφής εκεί. Η πείνα, η αδικία και η απελπισία είναι επικίνδυνοι εχθροί, ακόμη και για τους λεγόμενους απόλυτους νικητές./DW
Πηγή πληροφοριών @TvKlan: Διαβάστε περισσότερα στο: www.botasot.al
